جنگ های استقلال طلبانه تنها و تنها با قدرت زحمتکشان معنی می یابد

بیست و شش سال از خروج قوای ستمگر اشغالگران روسی می گذرد، اما کشور ما هنوز مستعمره است. اگر مردم زحمتکش ما برای راندن اشغالگران روسی قربانی دادند، نوکران سرمایه داران جهانی تلاش کردند تا افغانستان را به دوزخ سوزنده برای زحمتکشان تهیدست و نادار تبدیل کنند. استبداد تنظیم داران ضد زحمتکشان، امیران خائن به منافع تهیدستان و روشنفکران خائن به مردم فقیر ما دست در دست داده،  راه را برای اشغالگران جهانی باز کردند تا به جای یک ستمگر، چهل وهشت ستمگر مادر وطن را بدرند و اینها خائنانه زندگی افسانه ای بسازند و زحمتکشان را بیش از پیش غارت و چپاول کنند.

جنگ رهایی بخش زحمتکشان ما به خاطر نداشتن رهبری مترقی، پیشرو، دموکرات، آزادیخواه و طرفدار منافع زحمتکشان به سود زحمتکشان تمام نشد، بلکه پایان آن، آغازی برای ورود اشغالگران «جامعه جهانی» بود. جنگ های استقلال طلبانه و رهایی بخش، تنها و تنها وقتی می تواند منافع زحمتکشان تهیدست و نادار را تامین و پوره کند که رهبری آن واقعاً استقلال طلب، وطندوست و طرفدار انسان هایی باشد که عرق می ریزند و شرافت شان را لیلام نمی کنند.

اما جنگ رهایی بخش مردم ما علیه اشغالگران روسی از سوی مزدوران امریکا، اروپا، چین، عربستان سعودی، ایران و پاکستان از ماهیت و مضمون رهایی بخش آن تهی و خالی شد و عملاً به جنگ دو ابرقدرت تبدیل شد که قربانی آن جز طبقات زحمتکش، کسی نبود. اکنون به روشنی می بینیم که چگونه نوکران امریکا و اروپا، مقاومت برحق مردم ما علیه اشغالگران روسی را بپای اشغالگران امریکایی و ناتویی ریخته و زیر طیاره های بی 52 اشغالگران خمار قدرت و چانه زنی برای سهمیه بیشتر در آن هستند.

زحمتکشان ما رزمیدند تا به رفاه و آزادی برسند، تهیدستان ما در سنگرهای استقلال خون دادند تا فرزندان شان زیر پرچم بزرگ استقلال مالک کشور شان باشند، آیا این آرزوها برآورده شد و زحمتکشان از رنج و فلاکت و اسارت و کشتار و قتل عام و اشغال نجات یافتند؟ نه، جواب منفی است. زحمتکشان تنها و تنها وقتی می توانند از جنگ رهایی بخش سود ببرند که این جنگ بوسیله خود زحمتکشان رهبری شود. نوکران ستمگران جهانی، هیچگاه نمی توانند جنگ های واقعی استقلال طلبانه را به سود زحمتکشان و استقلال و آزادی رهبری کنند. جنگ واقعی استقلال طلبانه زمانی یک جنگ پیروز و موفقانه خوانده می شود که ضمن استقلال کشور از اشغالگران، زحمتکشان تهیدست را به نجات از ستم های گوناگون سوق دهد.