ارتجاعي جګړه: د لوټمارانو لپاره «سپیڅلې» خو د زیارکښانو لپاره جنایتکارانه جګړه ده

د شیرزاد لیکنه

ارتجاعي جګړه هغه جګړه ده چې غیر عادلانه وي او د جګړې دواړه لوری د زیارکښانو دښمنان وي. د افغانستان روانه جګړه د همدې لپاره ارتجاعي جګړه ده چې یوې خوا ته یې قسی القلبه فاشیستې ډلې لکه طالبان او داعشیان دي او بلې خوا ته یې بم اچونکي او وینه تویونکي امریکاییان او ناټويي ښکیلاکګران او کورني اجیران.

دا ارتجاعي جګړه له یوی ځایه رهبري کیږي. د رهبري دنده یې د هغو نړیوالو سرمایه دارانو او پانګوالو په غاړه ده چې د خپلو اوږدمهاله موخو او اهدافو لپاره زمونږ پر هیواد یې یرغل کړی دی. عامه ذهنیت په سمه توګه دا ښکاره کوي چې هم طالب او هم داعش د امریکا او ناټو ګوډاګیان دي او د دې لپاره چې وکړای شي خپلو موخو ته ورسیږي دا فرضي دښمنان یې زیږولي دي.

له هغه ځایه چې دا خیرنه او ارتجاعي جګړه د لوټماریزه اهدافو لپاره ده، نو د امریکا په پوځي ستراتیژي کې په ښکاره توګه راغلي دي که چیرې د طالبانو یو جګپوړی او نیمه جګپوړی قوماندان د نښه کولو لپاره نهه تر لس ملکي (زیارکښه وګړي) نابود او ووژل شي، کومه خبره نه ده او برید باید تر سره شي. دا ستراتیژي په ښه توګه ښکاره کوي چې د زیارکښانو وژل او ټپي کول، د ښکیلاکګرو هډو چرت هم نه خرابوي.

د امریکا ـ ناټو ارتجاعي جګړه د دې لامل شوی چې د روان میلادي کال له پیله د نوامبر تر نیمايي پورې (په ۱۱ میاشتو کې) د افغانستان ۶۹ زره بیوزله انسانان ټپیان شي او په زرګونه نور ووژل شي. د ټپیانو شمیره د تیر کال د همدې مودې په پرتله ۲۱ سلنه ډیر شوی چې په ښکاره توګه د جنایت او بربریت د زیاتیدنې په مانا ده. که څه هم په دې وروستیو کې داسې ویل کیږي چې امریکاییان او اوسنې دولت چې د سرمایه دارانو او فیوډالانو دولت دی، پریکړې ته رسیدلي چې وروسته له دې به په بریدونو کې د وژلو شویو کسانو شمیرې نه ښکاره کوي؛ خو ولسونه به  په خپلو اعتراضونو دا جنایت بربنډوي او ښکاره کوي به چې د ښکیلاک «آزادي» هغه کرغیړنه بندګي ده چې د بندګۍ تر څنګ له ځان سره هره ورځ وژل، ټپی کیدل او ویجاړیدل هم لري.

د نیواکګرو جګړه هیڅکله هم عادلانه او آزادي بخښوونکي جګړه نه وی. د نیواکګرو جګړه له وینې او جنایتونو او خیانتونو ډکه وي.  په افغانستان کې هم د نیواکګرو جګړه هغه ارتجاعي جګړه ده چې ګټه یې  لوټماره پانګوالان، اربابان، تاجران،  اینجولرونکو او نورو شتمن وړي او د همدې لپاره هم د دې ارتجاعي جګړې ملګري او یاران دي. زمونږ زیارکښه او بیوزله ولسونه دې جګړې ته د جنایتکارانه جګړې په توګه ګوري چې له دوې څخه یې  آزادي او خپلواکي د اخیستلو تر څنګ، هغوې هره ورځ وژني، ټپي کوي، بندي کوي او کور او جونګړه یې ویجاړوي.

معلولان، زندگی فلاکتبار و چاپیدن آنان بوسیله باندهای مافیایی

سیر

معلولان کشور ما قشری به شدت آسیب دیده از طبقات زحمتکش کشور ماست که زندگی بسیار فلاکتبار دارند. جنایت بیش از چهار دهه در کشور ما، کتله ای وسیع از معلولان را به جا گذاشته است. مردان، زنان و کودکان زحمتکشان که قربانی جنایت های ستمگران شده اند در کنار آنانی که بنابر فقر اقتصادی در خانواده های تهیدست به شکل طبیعی معلول به دنیا آمده اند، قشر ستمدیده ای را می سازند که باندهای مافیایی در صدد قبضه کردن مکان های و فرصت های درآمدزا از طریق این قشر می باشند.

در کشور اشغال شده ما که ستمگران خارجی و جنایتکاران طالب و داعش و سایر نیروهای سفاک و خائن میهن ما را به جنایتگاه تبدیل کرده اند، با گذشت هر روز بر تعداد معلولان افزوده می شود؛ بمباردمان امریکا ـ ناتو، عملیات های نظامی همکاران داخلی اشغالگران و حملات انتحاری ستمگران طالب و داعش، کشت ماین و... سبب می شوند تا بر تعداد معلولان که مربوط به طبقات ستمدیده و زحمتکش هستند، افزود گردد. اکثر مطلق معلولان، چه مردان و چه زنان، در بیکاری رنج آور بسر می برند که این باعث افزایش گدایی و تکدی در شهرهای بزرگ کشور شده است.

تکدی و گدایی معلولان، اکنون به یک سکتور درآمدزا بوسیله باندهای مافیایی تبدیل شده است. هزاران زن و کودک و مرد در شهر ما (کابل) در گرمای سوزان و گرد و خاک و در هوای سرد زمستان؛ بروی سرک ها یا خوابیده اند و یا هم در حالت بسیار اسفبار قرار دارند و دست تکدی به سوی عابران دراز می کنند؛ اینها از پولی که بدست می آورند، کمترین بخش را خود نصیب می شوند و بخش بیشتر آن را باندهای مافیایی به جیب می زنند. باندهای مافیایی از زندگی فلاکتبار معلولان سو استفاده نموده، بوسیله عده ای از آنان امور جرمی و جنائی شان را پیش می برند و از عده ای در اختطاف و قاچاق استفاده می کنند و...

باندهای مافیایی که بوسیله جنایتکاران جنگسالار رهبری می شوند، از نام معلولان سو استفاده می کنند. آنان  بوسیله شماری از معلولان که روابط نزدیک با این حلقه های پیدا کرده اند، هده ها، دکان ها، زمین های دولتی، محل کراچی های دستی و غیره را غصب کرده اند. این غصب هیچ سودی به اکثریت معلولان نمی رساند، بلکه عده ای به تعداد انگشتان، کمترین سود از آن می برند و سود اصلی را باندهای مافیایی آب می کنند.

معلولان قشر رنجدیده طبقات تهیدست است، جزوی از زحمتکشان تهیدست به شمار میروند. زحمتکشان وظیفه دارند از وقار و حیثیت و جایگاه انسانی آنان دفاع کنند. دولت سرمایه داران و خانان و اربابان و تاجران که حمایت بم ریزان خارجی را با خود دارد، هیچ وقت نمی تواند برای معلولان خدمت شایسته انجام بدهد. معلولان جزء از مردم هستند، و زمانی به زندگی آرام، آموزش، صحت، کار، تفریح و محیط مناسب می رسند که دولت مردم برقرار شود؛ برقراری دولت مردم کار زحمتکشان است که با همبستگی و اتفاق می توانند دولتی را بوجود بیاورند که در خدمت زحمتکشان باشد.

  

کارگران افغان به شکل فاجعه باری مورد بهره برداری قرار می گیرند

هیواد

یکبار دیگر طبقۀ کارگر افغانستان ماتمدار گردید، اینبار 5 تن از کارگران معدن زغال سنگ دهنۀ تور ولسوالی درۀ صوف ولایت سمنگان در حالیکه از کوچکترین امکانات ایمنی برخوردار نبوده و کار طاقت فرسای معدنکاری روی شانه های شان سنگینی میکرد، روز سه شنبه 5 جدی در اثر آتش گرفتن گاز میتان در داخل معدن زغال سنگ جان های شان را از دست دادند و 4 کارگر دیگر در این حادثه شدیداً زخم برداشتند. در این حادثۀ غم انگیز از سرنوشت یک کارگر دیگر هیچ خبری در دست نیست و به احتمال قوی که آن کارگر نیز جان اش را از دست داده باشد.

این تراژیدی زمانی بوقوع می پیوندند که هیچ روزنۀ امیدی برای بهبود وضعیت به شدت ناهنجار کار و کارگر در افغانستان دیده نمی شود و حاکمان در قدرت با طرح قوانین سختگیرانه برای طبقۀ کارگر، سرمایه داران داخلی و خارجی را آزاد گذاشته که نه تنها درجۀ استثمار را به شکل ظالمانه بالا ببرند، بلکه ابتدایی ترین حقوق کارگر را نیز رعایت نکنند.

دستمزد ها هیچ همخوانی با وسایل اولیۀ معیشتی ندارد و یک کارگر با تمام عرق ریزی و کار طاقت فرسا در ختم روز به مشکل شکم خود و فامیل خود را سیر کرده می تواند. ساعات کاری بدون پرداخت اضافه کاری بعضاً به بیشتر از دوازده ساعت در روز میرسد و مالک آخرین رمق و توان کارگر را نیز میمکد. نبود وسایل ایمنی برای کارگر در کارهای که به آن نیاز است دیده نمی شود و به همین دلیل است که جان کارگر با خطر جدی مواجه بوده و بارها شاهد جان باختن کارگران در جریان کار می باشیم. درجۀ مصونیت کاری به صفر تقرب کرده و کار هیچ کارگری تضمین نمی باشد و هر زمانی و به هر دلیلی که صاحب وسایل تولید بخواهد کارگر را از کار برکنار کرده میتواند. برخورد غیر انسانی  و پرخاش در محیط کار یکی دیگر از مشکلات مهم طبقۀ کارگر می باشد و روزانه کارگر بارها از سوی صاحب کار تحقیر و توهین می گردد.

استفاده از نیروی کار کودکان به دلیل پرداخت مزد کمتر به آنها به شکل گسترده معمول گردیده است. چنانکه چندی قبل وزارت معدن تائید نمود که شرکت های قراردادی به دلیل مزد پائین از کودکان در معادن به شکل وسیع استفاده می نمایند و هیچ ممانعتی در برابر این عمل غیر انسانی آن ها صورت نمی گیرد. یکی دیگر از مشکلات طبقۀ کارگر تبعیض جنسیتی و ملیتی در ساحۀ کار می باشد و بارها دیده شده که با قشر زن طبقۀ کارگر در محیط کار برخورد های غیر انسانی صورت می گیرد. همچنان توهین و تحقیر ملیتی نیز در محیط کار مشکل دیگری است که طبقۀ کارگر با آن مواجه می باشد. برخورد استعمارگران با طبقۀ کارگر به مراتب غیر انسانی تر از صاحبان بومی وسایل تولید می باشند و بار ها دیده شده که کارگران افغان با تحقیر و توهین توسط سگ ها تلاشی شده و ساعت ها زیر نور آفتاب و یا در سردی هوا انتظار رفتن به محل کار را میکشند. 

طبقۀ کارگر کشور که زیر ستم چند لایۀ طبقاتی، ملیتی، جنسیتی و ستم ناشی از استعمار کشور توسط اشغالگران غربی خرد و خمیر گردیده، در پراکندگی به سر می برد و نبود اتحادیه های کارگری فعال که هیچ وابستگی به دولت نداشته باشد باعث گردیده تا ابتدایی ترین حقوق طبقۀ کارگر نیز از سوی صاحبان وسایل تولید برایشان پرداخت نگردند.

تا زمانیکه طبقۀ کارگر خود دست به کار نشود و اتحادیه های کارگری خود را نسازند، نمی تواند حتی به ابتدایی ترین خواسته های خود که همانا کار مناسب در برابر مزد مناسب می باشند دست یابد.