د افغانستان کارګران په بیرحمانه ډول استثماریږي او وژل کیږي

د شیرزاد لکینه

ټولنه د بیلابیلو طبقو څخه جوړه شوی ده. د یوې ټولنې اکثره برخه زیارکښه طبقاتو پورې اړه لري او ډیره کمه برخه یې شتمن او بډایان جوړوي. په زیارکښه طبقاتو کې کارګران، دهقانان او نورو کسبګر  شاملیږي چې په خپل زیار او زحمت ژوند تیروي او د بل چا انرژي او توان په کارولو شتمنۍ نه تر لاسه کوي. کارګره طبقه، د زیارکښو طبقو تر منځ هغه طبقه ده چې اقتصادي څرخ یې په لاس کې دی، د پرمختللو وسایلو سره سر او کار لري، د نورو زیارکښو طبقاتو په پرتله سیاسي پوهه او شعور یې هم اوچت دی او د ژر پیوستون استعداد لري. لنډه دا چې د پانګوالې طبقې په وړاندې کارګره طبقه ودریدلی چې دواړه سره متضادې ګټې او منافعې لري. پانګوال د یو شمیر کمو کسانو ګټه خوندي کوي خو کارګره طبقه د ټولنې د  اکثریتو زیارکښانو د هوساینې لپاره مبارزه کوي.

په افغانستان کې مونږ د دهقانانو او کوچنۍ بورژوازی تر څنګ، د کارګرانو طبقه هم لرو چې په ډیر بد وضعیت کې ژوند کوي. څرنګه چې په کلیو کې زمونږ زیارکښه دهقانان د بهرنیو او داخلي نوکرانو لخوا وژل کیږي او ځورول کیږي، همدا ډول په ښارونو او کانونو او نورو اقتصادي موسساتو کې کارګران د پانګوالو لخوا په بیرحمانه ډول استثماریږي او په انتحاري حملو کې وژل کیږي او بهرني نیواکګرو هم د هغوې ژوند په دوزخ بدل کړی دی.

پانګوالان چې په انساني ارزښتونو هیڅ ډول باور نلري او یوازې ګټه تر لاسه کول ورته اهمیت لري، کارګران په ډیرو بدو شرایطو کې کار ته ګماري. هغه سکتور چې هلته کارګران په ډیر بوږنونکي حالت کې پانګوالو او یا هم ځايي جهادي جنګسالارانو ته کار کوي، د کانونو سکتور دی، په تیره بیا د سکرو د ډبرو کانونه هغه خطرناک ځایونه دي چې د دې تر څنګ چې کارګران په کې په وحشتناکه ډول استثماریږي، د بدو ایمني شرایطو له امله کارګران په کې  وژل کیږي.

نن، د مرغومي په پنځمه، د سمنګان ولایت د دره صوف بالا د ډبرو د سکرو په یوه کان کې د میتان غاز د انفجار له امله پنځه تنه کارګران ووژل شول چې د یوه جسد لا تر اوسه پورې لاس ته نه دی راغلی. لوټمار پانګوال دا کانونه په غیر فني توګه استخراجوي، ځکه چې د دې کانونو غیر فني استخراج ځايي لوټمارانو ته چې د لوړپوړو چارواکو ملاتړ له ځان سره لري، ډیره ګته ورپه برخه کوي. دا لوټماران په دې هیڅ فکر نکوي چې داسې غیر فني استخراج څنګه د کارګرانو ژوند له خطر سره مخامخ کولی شي، ځکه چې هغوې ته کارګران اصلاْ انسانان نه ښکاري او یوازې د خپلې شتمنۍ زیاتیدل او بډایتوب یې هدف دی.

هر کال، په لسګونه کارګران د افغانستان په بیلابیلو کانونو کې مري. دا بیوزله کارګران د مرګ تر شیبې پورې په خورا بیرحمانه ډول استثماریږي. د دې کارګرانو ژوند نه دولت ته چې د کارګرانو او زیارکښانو دولت نه دی او نه هم پانګوالو ته چې دنده یې د کارګرانو او نور زیارکښانو لوټل دي، هیڅ ډول ارزښت نلري. هیڅوک نشي کولای چې کارګران د دې بیرحمانه استثمار او وژنې څخه وژغوري، مګر یوازې په خپله کارګره طبقه چې د نورو زیارکښو انسانانو سره یوځای د هر ډول ستم او جنایت په وړاندې مبارزه وکړي.

ارتجاعي جګړه: د لوټمارانو لپاره «سپیڅلې» خو د زیارکښانو لپاره جنایتکارانه جګړه ده

د شیرزاد لیکنه

ارتجاعي جګړه هغه جګړه ده چې غیر عادلانه وي او د جګړې دواړه لوری د زیارکښانو دښمنان وي. د افغانستان روانه جګړه د همدې لپاره ارتجاعي جګړه ده چې یوې خوا ته یې قسی القلبه فاشیستې ډلې لکه طالبان او داعشیان دي او بلې خوا ته یې بم اچونکي او وینه تویونکي امریکاییان او ناټويي ښکیلاکګران او کورني اجیران.

دا ارتجاعي جګړه له یوی ځایه رهبري کیږي. د رهبري دنده یې د هغو نړیوالو سرمایه دارانو او پانګوالو په غاړه ده چې د خپلو اوږدمهاله موخو او اهدافو لپاره زمونږ پر هیواد یې یرغل کړی دی. عامه ذهنیت په سمه توګه دا ښکاره کوي چې هم طالب او هم داعش د امریکا او ناټو ګوډاګیان دي او د دې لپاره چې وکړای شي خپلو موخو ته ورسیږي دا فرضي دښمنان یې زیږولي دي.

له هغه ځایه چې دا خیرنه او ارتجاعي جګړه د لوټماریزه اهدافو لپاره ده، نو د امریکا په پوځي ستراتیژي کې په ښکاره توګه راغلي دي که چیرې د طالبانو یو جګپوړی او نیمه جګپوړی قوماندان د نښه کولو لپاره نهه تر لس ملکي (زیارکښه وګړي) نابود او ووژل شي، کومه خبره نه ده او برید باید تر سره شي. دا ستراتیژي په ښه توګه ښکاره کوي چې د زیارکښانو وژل او ټپي کول، د ښکیلاکګرو هډو چرت هم نه خرابوي.

د امریکا ـ ناټو ارتجاعي جګړه د دې لامل شوی چې د روان میلادي کال له پیله د نوامبر تر نیمايي پورې (په ۱۱ میاشتو کې) د افغانستان ۶۹ زره بیوزله انسانان ټپیان شي او په زرګونه نور ووژل شي. د ټپیانو شمیره د تیر کال د همدې مودې په پرتله ۲۱ سلنه ډیر شوی چې په ښکاره توګه د جنایت او بربریت د زیاتیدنې په مانا ده. که څه هم په دې وروستیو کې داسې ویل کیږي چې امریکاییان او اوسنې دولت چې د سرمایه دارانو او فیوډالانو دولت دی، پریکړې ته رسیدلي چې وروسته له دې به په بریدونو کې د وژلو شویو کسانو شمیرې نه ښکاره کوي؛ خو ولسونه به  په خپلو اعتراضونو دا جنایت بربنډوي او ښکاره کوي به چې د ښکیلاک «آزادي» هغه کرغیړنه بندګي ده چې د بندګۍ تر څنګ له ځان سره هره ورځ وژل، ټپی کیدل او ویجاړیدل هم لري.

د نیواکګرو جګړه هیڅکله هم عادلانه او آزادي بخښوونکي جګړه نه وی. د نیواکګرو جګړه له وینې او جنایتونو او خیانتونو ډکه وي.  په افغانستان کې هم د نیواکګرو جګړه هغه ارتجاعي جګړه ده چې ګټه یې  لوټماره پانګوالان، اربابان، تاجران،  اینجولرونکو او نورو شتمن وړي او د همدې لپاره هم د دې ارتجاعي جګړې ملګري او یاران دي. زمونږ زیارکښه او بیوزله ولسونه دې جګړې ته د جنایتکارانه جګړې په توګه ګوري چې له دوې څخه یې  آزادي او خپلواکي د اخیستلو تر څنګ، هغوې هره ورځ وژني، ټپي کوي، بندي کوي او کور او جونګړه یې ویجاړوي.

معلولان، زندگی فلاکتبار و چاپیدن آنان بوسیله باندهای مافیایی

نوشته از سیر

معلولان کشور ما قشری به شدت آسیب دیده از طبقات زحمتکش کشور ماست که زندگی بسیار فلاکتبار دارند. جنایت بیش از چهار دهه در کشور ما، کتله ای وسیع از معلولان را به جا گذاشته است. مردان، زنان و کودکان زحمتکشان که قربانی جنایت های ستمگران شده اند در کنار آنانی که بنابر فقر اقتصادی در خانواده های تهیدست به شکل طبیعی معلول به دنیا آمده اند، قشر ستمدیده ای را می سازند که باندهای مافیایی در صدد قبضه کردن مکان های و فرصت های درآمدزا از طریق این قشر می باشند.

در کشور اشغال شده ما که ستمگران خارجی و جنایتکاران طالب و داعش و سایر نیروهای سفاک و خائن میهن ما را به جنایتگاه تبدیل کرده اند، با گذشت هر روز بر تعداد معلولان افزوده می شود؛ بمباردمان امریکا ـ ناتو، عملیات های نظامی همکاران داخلی اشغالگران و حملات انتحاری ستمگران طالب و داعش، کشت ماین و... سبب می شوند تا بر تعداد معلولان که مربوط به طبقات ستمدیده و زحمتکش هستند، افزود گردد. اکثر مطلق معلولان، چه مردان و چه زنان، در بیکاری رنج آور بسر می برند که این باعث افزایش گدایی و تکدی در شهرهای بزرگ کشور شده است.

تکدی و گدایی معلولان، اکنون به یک سکتور درآمدزا بوسیله باندهای مافیایی تبدیل شده است. هزاران زن و کودک و مرد در شهر ما (کابل) در گرمای سوزان و گرد و خاک و در هوای سرد زمستان؛ بروی سرک ها یا خوابیده اند و یا هم در حالت بسیار اسفبار قرار دارند و دست تکدی به سوی عابران دراز می کنند؛ اینها از پولی که بدست می آورند، کمترین بخش را خود نصیب می شوند و بخش بیشتر آن را باندهای مافیایی به جیب می زنند. باندهای مافیایی از زندگی فلاکتبار معلولان سو استفاده نموده، بوسیله عده ای از آنان امور جرمی و جنائی شان را پیش می برند و از عده ای در اختطاف و قاچاق استفاده می کنند و...

باندهای مافیایی که بوسیله جنایتکاران جنگسالار رهبری می شوند، از نام معلولان سو استفاده می کنند. آنان  بوسیله شماری از معلولان که روابط نزدیک با این حلقه های پیدا کرده اند، هده ها، دکان ها، زمین های دولتی، محل کراچی های دستی و غیره را غصب کرده اند. این غصب هیچ سودی به اکثریت معلولان نمی رساند، بلکه عده ای به تعداد انگشتان، کمترین سود از آن می برند و سود اصلی را باندهای مافیایی آب می کنند.

معلولان قشر رنجدیده طبقات تهیدست است، جزوی از زحمتکشان تهیدست به شمار میروند. زحمتکشان وظیفه دارند از وقار و حیثیت و جایگاه انسانی آنان دفاع کنند. دولت سرمایه داران و خانان و اربابان و تاجران که حمایت بم ریزان خارجی را با خود دارد، هیچ وقت نمی تواند برای معلولان خدمت شایسته انجام بدهد. معلولان جزء از مردم هستند، و زمانی به زندگی آرام، آموزش، صحت، کار، تفریح و محیط مناسب می رسند که دولت مردم برقرار شود؛ برقراری دولت مردم کار زحمتکشان است که با همبستگی و اتفاق می توانند دولتی را بوجود بیاورند که در خدمت زحمتکشان باشد.