ثروت اندوزی اقلیت پولداران و فقر اکثریت زحمتکشان در سال 2017

نشریۀ زیار (ستار)

ما در جهانی زندگی می کنیم که فقر، تنگدستی و گرسنگی نصیب طبقۀ کارگر و اکثریت مطلق زحمتکشان، اما ناز، نعمت و لذت از زندگی نصیب اقلیت اندکی از انسان های غارتگر می باشد، ما در عصری به سر می بریم که جهان آشفتۀ ما شاهد عمیق ترین شکاف طبقاتی در طول تاریخ حیات خود می باشد. صدها ملیون انسان با سوء تغذیۀ مزمن و قحطی وحشتناک در کشور های افریقایی و آسیایی دست و پنجه نرم می کنند و ملیون ها انسان دیگر در سراسر جهان با فقر و گرسنگی دست به گریبان اند. نظام اقتصادی حاکم در جهان که فتیشیسم کالا (پرستش کالا) در آن به یک اصل تبدیل شده، هر روز ثروت را در گوشۀ و فقر و گرسنگی را در گوشۀ دیگر انباشت می نماید.

گزارش سال 2017 موسسۀ آکسفام در بارۀ نابرابری اقتصادی که به تازگی در انگلستان به نشر رسیده نشان میدهد که 82 فیصد سرمایۀ تولید شده در دنیا در اختیار یک فیصد قرار دارد. در این گزارش آمده که ثروت 24 نفر که در صدر فهرست سرمایه داران جهان می باشند، برابر است به سرمایۀ 50 فیصد نفوس جهان که بیش از 3500 ملیون انسان را تشکیل میدهند. این در حالیست که در سال 2016، مجموع سرمایۀ 61 سرمایه دار برابر به سرمایۀ 50 فیصد نفوس بود.

در سال گذشته میلادی، 24 میلیاردر جهان با حرص و آز در پی افزایش ثروت های شان بودند و سرمایه های شان را به 762 میلیارد دالر رساندند، مبلغی که میتوان با آن فقر موجود در جهان را تا 7 برابر کاهش داد. در گوشۀ دیگری از این گزارش آمده که ثروت 8 میلیاردر جهان برابر با ثروت سه ملیون ششصد هزار انسان می باشند.

با آنکه از نظر این موسسه دو دلیل عمده یکی کاهش دستمزد ها و دیگر آن ماشینی شدن تولید باعث گردیده تا نابرابری اقتصادی گسترش یابد، اما واقعیت این است که مناسبات حاکم تولیدی در جهان که اکثریت جان کنی میکنند و اقلیت در عیش و نوش به سر می برند باعث و بانی عمیق تر شدن شکاف طبقاتی گردیده است و تا زمانیکه توزیع عادلانۀ ثروت صورت نگیرد و حق به حقدار نرسد، این وضعیت تغییر نخواهد کرد و هر روز طبقۀ کارگر و سایر زحمتکشان زیر فشار های اقتصادی خرد و خمیر خواهد گردید. 

صفحۀ انجمن اجتماعی زحمتکشان افغانستان:

https://www.facebook.com/ourzayar/

صفحۀ فیسبوک نشریۀ زیار:

https://www.facebook.com/daad.noorani.9?ref=br_rs

وبلاگ مجلۀ زیار:

http://zayarafg.blogspot.com/

اعلامیۀ انجمن اجتماعی زحمتکشان افغانستان

حملۀ ناجوانمردانه و بزدلانه به دفتر خیریۀ حمایت از کودکان در شهر جلال آباد را که امروز چهارشنبه 4 دلو 1396 صورت گرفته و کماکان جریان دارد و تاکنون از زخمی شدن بیش از 12 تن گزارش شده، با شدیدترین الفاظ محکوم می نمائیم. 

با آنکه جنایتکاران طالب اعلان کرده که در این حمله دست ندارند، اما اعمال خونبار این جانی های وحشی در طول شانزده سال گذشته به اثبات رسانده که در قتل و کشتار مردم بیچاره و فقیر ما از هیچ جنایت و رذالتی دریغ نمی کنند.

هر گروه جنایتکاری (طالب، داعش، شبکۀ حقانی و یا سایر گروه های تروریستی) که به چنین حمله های وحشیانه و جنایتکارانه علیه مردم ستمدیدۀ ما دست میزنند، جزء دشمنان قسم خوردۀ توده های ستمدیدۀ ما به شمار میروند و تاریخ هرگز این جنایات آنها را از یاد نخواهد برد و روزی باید تقاص این همه ظلم، جنایت و خونریزی را پس بدهد.

شش ماه کار شاقه با شکم گرسنه بدون دستمزد

ستار

کارگر به جزء نیروی کار، چیزی برای فروش ندارد و مزدی هم که برایش پرداخت می گردد به اندازه ای نیست که بتواند از آن مزد برای فردای خود ذخیره کند. به واسطۀ دستمزد ناچیز روزانه است که یک کارگر میتواند لقمه نانی را به خانواده اش تهیه کند. به همین دلیل است که می گویند: «تا عرق کارگر خشک نگردیده، باید مزدش پرداخت گردد!». تأخیر و بی توجهی در پرداخت دستمزد یک کارگر به معنی شکنجۀ فزیکی اوست، به هر اندازه ایکه دستمزد یک کارگر به تاخیر پرداخت گردد، به همان اندازه درد، رنج و شکنجۀ بیشتر به کارگر و فامیلش وارد می گردد. دستمزدی که از طرف صاحب کار برای کارگر پرداخت می گردد، طوری سنجیده شده که این دستمزد یا معاش بتواند به اندازه ای برای کارگر انرژی بدهد تا از یک طرف فردا دوباره بتواند بر سر کارش حاضر شود و از جانب دیگر از گرسنگی نمیرد. 

با این وضعیتی که یک کارگر دارد، شش ماه می شود که کارگران بیچاره و فقیر بند برق پوزلیچ ولایت غور بدون پرداخت دستمزد به کار های شاقه در این بند برق مصروف کار اند و غارتگران شرکت های جاوید راتب و روس الکترو که مسئول اعمار این بند اند و وزارت انرژی و آب منحیث ناظر این پروژه، هیچ توجهی در پرداخت دستمزد های این زحمتکشان نکرده اند. 

یک شنبۀ هفتۀ گذشته به تاریخ 24 جدی سالجاری ده ها کارگر این بند به شکل اعتراضی و با سر دادن شعار های حق طلبانه در برابر دفتر «شورای ولایتی» ولایت غور تجمع کرده و خواهان دستمزد های شان گردیدند، اما هیچ پاسخ مثبتی دریافت نکردند. در این تجمع اعتراضی، کارگران از نبود مواد غذایی و مواد سوختی به فامیل های شان شکایت داشته و از وضعیت بد زندگی فامیل های شان، خشمگین بودند.

چهار سال قبل، در شرق فیروز کوه در ولایت غور قرار بود به ارزش 15 ملیون دالر بند برق پوزلیچ توسط شرکت های قراردادی تحت نظارت وزارت انرژی و آب اعمار گردد، اما غارتگران و دزدان دولتی و غیر دولتی با دست به دست کردن این پروژه و صد ها هزار دالر فساد، نه تنها باعث تاخیر اعمار این بند برق گردیدند، بلکه در پرداخت دستمزد ناچیز نزدیک به 100 کارگر این بند برق نیز تعلل نموده و مشکلات عدیده ای را برای کارگران و فامیل های شان به بار آوردند.

حرکت اعتراضی کارگران بند برق پوزلیچ علیه شرکت های قراردادی که بیشتر از شش ماه می شود دستمزد های شان را پرداخت نکرده، هرچند یک خواست کوچک اقتصادی است و نمیتواند مشکلات بیشمار کارگران این بند را رفع نماید، اما راه اندازی چنین حرکت های اعتراضی زمینه ساز تشکل پذیری و اتحاد بیشتر کارگران می گردند، مشروط به اینکه این حرکت حق طلبانۀ کارگران بند برق پوزلیچ الی به دست آوردن نتیجه ادامه داشته باشد.

 

 

برای معلومات بیشتر به آدرس زیر سر بزنید!

صفحۀ انجمن اجتماعی زحمتکشان افغانستان:  https://www.facebook.com/ourzayar/

صفحۀ فیسبوک نشریۀ زیار:  https://www.facebook.com/daad.noorani.9?ref=br_rs

وبلاگ مجلۀ زیار:   http://zayarafg.blogspot.com/