کتاب های منتشره

  • اقتصاد سیاسی
  • موضوعات اجتماعی

جستجوی موضوعات منتشر شده

۱۳۹۶ بهمن ۱۶, دوشنبه

سرتېري او پولیس هم د یوه مړۍ ډوډۍ لپاره کار کوي او د کارګرو په شان کورنۍ لري



د زیار نشریه (د اکمل لیکنه)


د طالبانو د راپرځېدو او د کرزي حکومت په واکمنیدو سره د پولیسو او اردو د جوړېدو هڅې پیلې شوې او ګڼ شمېر افغانان چې د کوم ځانګړي مسلک خاوندان نه وو، دغو لیکو کې جذب شول. په لومړي سر کې د ترهګرۍ جګړه زیاته مرګ ژوبله نه درلوده خو د وخت په تېرېدو او د دویمې لسیزې (۲۰۱۰) په پیل سره دې جګړې په نظامي جامه کې د کورنیو د ځوانانو او مشرانو د وینو تویولو ته شدت ورکړ. دا سرتیري چې د یوه مړۍ ډوډۍ لپاره دنده ترسره کوي، د نورو کارګرانو په څېر د ټیټو او بې وزلو کورنیو غړي دي. که څوک اړ شوي چې هټۍ والي یا کراچي واني وکړي نو نور اړ شوي چې د ځانه تېر شي او د کورنۍ د مړولو لپاره شپه او ورځ یوه کړي. 

د افغانستان په جګړه کې زیاتره د عامو خلکو د مرګ ژوبلې په اړه خبرې کېږي، خو سرتیري چې له همدغو عامو خلکو څخه جوړ شوي دي، د یوه داسې ډلې په سترګه لیدل کېږي چې مړینه یې حتمي او ضروري وي. دوی هم مور، پلار، ښځې او ماشومان لري چې په مړینه یې ژاړي او سر ټکوي. یو میاشت مخکې د کابل د بنایي په سیمه کې وروسته له هغې چې پولیسو د شراب پلورونکو هټۍ والو باندې برید وکړ او د مقاومت سره مخ شول، د عامه ساتنې پولیسو په منځ کې ځانمرګی برید وشو چې له امله یې ۱۶ تنه پولیس ووژل شول. دا ۱۶ تنه پولیس د قاچاقبرو د سلیقه يي چلند ښکار شول او یوه ورځ وروسته د هر چا هیر شول. که چیرې دولت د خپلو پولیسو د ساتلو یا انتقام اخیستلو توان نه لري نو د جلب او جذب لپاره د تودو اعلانونو د خپرولو حق هم نه لري. 

د افغانستان دولت پوهیږي چې دا سرتیري د خیانت، د قومندانانو د کمزورتیا او د بدې جګړې شاهدان دي او هره شیبه غواړي چې له خپلې دندې پښه سپکه کړي، د همدې لپاره یې سخت قوانین لګولي چې یو سرتېری نه پرېږدي له خپلې دندې ولاړ شي. هغوی ته ویل کېږي چې په تاسو باندې زیاتې پیسې لګیدلي دي او نشي کولای چې دنده پرېږدي. بله موضوع چې پټه ساتل شوې هغه دا ده چې ګڼ شمېر افغان سرتیري د څو کلونو راهیسې له خپلو لیکو څخه تښتېدلي دي. د دې ترڅنګ، د سرتېرو په حق کې بل خیانت دا دی چې په چاودنو او ځانمرګي بریدونو کې د وژل شویو سرتېرو حقیقي شمېره نه ویل کېږي څو د راتلونکي لپاره د افغانانو د راجذبولو بهیر کمزوره او د خلکو تمایل لږ نه شي. 

دا سرتیري د یوې جوړې شوي جګړې قربانیان دي، چې له یوې خوا یې د جګړې د اور لمنې د دوام لپاره ترهګر دښمنان روزل کېږي او له بلې خوا سرتیري په کار نیول کېږي. نظامي او غیر نظامي مشرانو د دوی په حق کې خیانت کړی او ډېر ځلي یې د دښمن په لاس ورکړي دي. څو ځله د فیسبوک له لارې په خپرو شویو ویډیوګانو کې د لرې پرتو سیمو سرتېرو د خوړو او وسلو په برخه کې د خیانتونو څخه پرده اوچته شوې ده.  

له بلې خوا، د اکرامیې پیسو په ورکولو کې د چارواکو لخوا ځنډ او خنډ داسې رسوي چې د افغانستان دولت ته سرتیري یوازې تر هغه وخته پورې یو څه ارزښت لري چې ژوندي وي او ورته خدمت کوي او د مړینې وروسته یې سمدستي هیروي. د بلخ ولایت په قومندانۍ کې د تېر کال تر ټولو خونړۍ برید وروسته په خپره شوې ویډیو کې ولیدل شول چې د سرتیرو جسدونو سره ډېر په ناوړه توګه چلند وشو. د دې ترڅنګ د بیلګې په توګه د قندهار ولایت په یوې لرې پرتې پوستې باندې د طالبانو تر برید او د ۱۱ تنو سرتېرو تر وژل کېدو وروسته چې دوه تنه یې د یوې کورنۍ ورونه ؤ، دولت په دې کې پاتې راغی چې جسدونه کورنیو ته وسپاري. 

دغه ډول بې شمیره پیښې د پولیس او اردو ځواکونو له مړینې وروسته ثبت شوي چې په ښکاره ډول په ډاګه کوي چې د افغانستان حکومت څومره له فساد څخه ډک دی او دغه لړۍ ورځ تر بلې زیاتیدونکې ده.

۱۳۹۶ بهمن ۱۴, شنبه

پوهنتون بامیان میدان جنگ بین (حزب وحدت خلیلی با حزب وحدت محقق)



نشریۀ زیار (م- هاشم)

پوهنتون بامیان همه ساله شاهد جنجال های حزبی و سلیقوی بین استادان گردیده که باعث می شود تا در هر سمستر محصلان از هر مضمون چند ورقی بیش خوانده نتوانند. درین اواخر پوهنتون بامیان شاهد کشمکش ها بین استادان و رئیس پوهنتون گردیده که در نتیجۀ این صف بندی ها درس ها اخلال گردیده و حتی آن عده محصلانی که هیچ تعلقی به احزاب وحدت خلیلی و محقق ندارند نیز ناگذیر گردیده تا به اجبار و به منظور گرفتن نمرۀ کامیابی، در این صف بندی ها شرکت نمایند.

عده ای از استادان پوهنتون بامیان از حزب وحدت خلیلی بوده وعده ای دیگر از حزب وحدت محقق که اکثراً این دو جناح در تقابل هم قرار داشته و تاوان این تقابل و خصومت ها را همیشه محصلان بیچاره پرداخته اند.

محمد امین ابتهاج «حجتی»، امین جویا، فرهمند و ... از جمله استادانی اند که شب و روز از حزب وحدت خلیلی دفاع می کنند و بر عکس معصومه خاوری (رئیس پوهنتون)،  صمد رویش، ابراهیمی و ...  از حزب وحدت محقق بوده و بیشتر از رسیدن به امور درسی محصلان، برای تامین منافع حزب وحدت محقق و تولید تعصب بین محصلان کار می کننند.

در سال جاری جنجال و کشمکش هایی که بین استادان پوهنتون اتفاق افتاد و والی درتقابل با ریاست پوهنتون قرار گرفت، حدود دو ماه پوهنتون بامیان بدون سرنوشت و درس و تحصیل بود، روزها عده ای از استادان تیم خلیلی برای برکناری رئیس پوهنتون با جمعی از محصلان تحصن کردند و رئیس پوهنتون بامیان را بی کفایت خواندند، اما اصل قضیۀ دشمنی بین استادان طرفدار خلیلی  و محقق بر می گردد به سال 1394 که بیشتر از 20 ملیون افغانی از بدل اعاشه محصلان توسط این استادان چپاول گردیده و در «تقسیم عادلانۀ» این پول اختلافات بین وحدتی های خلیلی و محقق بوجود آمدند.  

استادان تاریخ، جامعه شنانسی، باستان شناسی، علوم اجتماعی، ادبیات و ... این پوهنتون در هر سمستر بیوگرافی «بابه مزاری» را به شکل تحمیلی بالای محصلان خوانده و از آن امتحان می گیرند. بیوگرافی شفیع دیوانه، نصیر دیوانه و دیگر دیوانه ها و جنایتکاران حزب وحدت را همه ساله باید محصلان به یاد داشته باشند و آزمون پس دهند (این بیوگرافی ها در یک چپتر بطور جداگانه توسط  استادان تدوین شده و تدریس می گردد) و به این طریق حزب  جنایتکار اذهان جوانان معصوم این پوهنتون را مسموم کرده و باعث افزایش تعصب گردیده و از این طریق میخواهند تاریخ را مسخ نمایند.

پوهنتون های افغانستان شاید از جمله بی کیفیت ترین پوهنتون های جهان باشند که در آن سیستم چپتری مطلق حاکم است، ذرۀ علم در این پوهنتون ها تولید نمی شود و هیچ اختراعی از این پوهنتون ها سر نزده، اما با قاطعیت می توان گفت هیچ پوهنتونی در افغانستان به اندازه پوهنتون بامیان بی کیفیت نمی باشد. اکثریت استادان آن وابسته به احزاب سوپر ارتجاعی وحدت خلیلی و محقق اند که روز تا شام مصروف قوله کشی برای سران این احزاب جنایتکار و در دزدی بدل اعاشه محصلان مصروف اند 
.
با آنکه فساد اخلاقی در اکثر پوهنتون های مرکز و ولایات مشاهده گردیده و عده ای از استادان بد اخلاق با سوء استفاده از موقف استادی، محصلان دختر را زیر فشار قرار میدهند، اما فساد اخلاقی در پوهنتون بامیان بارها دیده شده و استادان وابسته به احزاب وحدتی خلیلی و محقق به خاطر کامیاب نمودن محصلان دختر، تلاش می نمایند تا از آن ها سوء استفاده نمایند و در برخی موارد موفق هم گردیده، اما محصلان قربانی به خاطر حفظ آبروی شان هرگز به جایی شکایتی را درج نکرده اند.

وبلاگ مجلۀ زیار: http://zayarafg.blogspot.com/
صفحۀ انجمن اجتماعی زحمتکشان افغانستان:https://www.facebook.com/ourzayar/
صفحۀ فیسبوک نشریۀ زیار: https://www.facebook.com/zayar.magazine.9


ثروت اندوزی اقلیت پولداران و فقر اکثریت زحمتکشان در سال 2017



نشریۀ زیار (ستار)

ما در جهانی زندگی می کنیم که فقر، تنگدستی و گرسنگی نصیب طبقۀ کارگر و اکثریت مطلق زحمتکشان، اما ناز، نعمت و لذت از زندگی نصیب اقلیت اندکی از انسان های غارتگر می باشد، ما در عصری به سر می بریم که جهان آشفتۀ ما شاهد عمیق ترین شکاف طبقاتی در طول تاریخ حیات خود می باشد. صدها ملیون انسان با سوء تغذیۀ مزمن و قحطی وحشتناک در کشور های افریقایی و آسیایی دست و پنجه نرم می کنند و ملیون ها انسان دیگر در سراسر جهان با فقر و گرسنگی دست به گریبان اند. نظام اقتصادی حاکم در جهان که فتیشیسم کالا (پرستش کالا) در آن به یک اصل تبدیل شده، هر روز ثروت را در گوشۀ و فقر و گرسنگی را در گوشۀ دیگر انباشت می نماید.

گزارش سال 2017 موسسۀ آکسفام در بارۀ نابرابری اقتصادی که به تازگی در انگلستان به نشر رسیده نشان میدهد که 82 فیصد سرمایۀ تولید شده در دنیا در اختیار یک فیصد قرار دارد. در این گزارش آمده که ثروت 24 نفر که در صدر فهرست سرمایه داران جهان می باشند، برابر است به سرمایۀ 50 فیصد نفوس جهان که بیش از 3500 ملیون انسان را تشکیل میدهند. این در حالیست که در سال 2016، مجموع سرمایۀ 61 سرمایه دار برابر به سرمایۀ 50 فیصد نفوس بود.

در سال گذشته میلادی، 24 میلیاردر جهان با حرص و آز در پی افزایش ثروت های شان بودند و سرمایه های شان را به 762 میلیارد دالر رساندند، مبلغی که میتوان با آن فقر موجود در جهان را تا 7 برابر کاهش داد. در گوشۀ دیگری از این گزارش آمده که ثروت 8 میلیاردر جهان برابر با ثروت سه ملیون ششصد هزار انسان می باشند.

با آنکه از نظر این موسسه دو دلیل عمده یکی کاهش دستمزد ها و دیگر آن ماشینی شدن تولید باعث گردیده تا نابرابری اقتصادی گسترش یابد، اما واقعیت این است که مناسبات حاکم تولیدی در جهان که اکثریت جان کنی میکنند و اقلیت در عیش و نوش به سر می برند باعث و بانی عمیق تر شدن شکاف طبقاتی گردیده است و تا زمانیکه توزیع عادلانۀ ثروت صورت نگیرد و حق به حقدار نرسد، این وضعیت تغییر نخواهد کرد و هر روز طبقۀ کارگر و سایر زحمتکشان زیر فشار های اقتصادی خرد و خمیر خواهد گردید. 


صفحۀ انجمن اجتماعی زحمتکشان افغانستان:
صفحۀ فیسبوک نشریۀ زیار:
وبلاگ مجلۀ زیار: