ښکیلاکي جګړه او د بیوزلو بیرحمانه وژنه

ښکیلاک یعنی وژنه، د بیوزلو او زیارکښو انسانانو بیرحمانه وژنه. افغانستان دا مهال بشپړه ښکیلاکمینه ده او همدا هم دی چې په دې ښکیلاکمینه کې هره ورځ بیوزله انسانان وژل کیږي. اوسنۍ جګړه چې یوه ښکیلاکي او ارتجاعي جګړه ده او د جګړې دواړه خواوې (امریکا – ناتو او کورني پلویان او طالبان او داعشیان او سیمه ایز پلویان) په خپله ارتجاعي او ملنډه ایزه جګړه کې د دې تر څنګ چې بیوزله زیارکښان ځوروي، کډوالۍ او بیکارۍ ته یې لیږدوي، په ورته وخت کې هر کال زرګونه بیوزله انسانان چې په فرمایشي رسنیو کې  ورته ملکي تلفات وايي، هم وژل کیږي.

د یوناما د وروستي راپور له مخې د ۲۰۱۴ کال په پرتله په ۲۰۱۵ کال کې د بیوزله انسانانو وژنه  ۴ فیصده زیاته شوی ده. د دې بنسټ د راپور پر بنیاد په ۲۰۱۵ کال کې  ۳۵۴۵ بیوزله انسانان وژل شوي او ۷۴۵۷ تنه نور ټپیان شوي دي چې د تیر کال په پرتله د دولتي ځواکونو لخوا د بیوزلو د وژنې او ټپي کیدو کچه لوړه شوی ده. د یوناما د شمیرو له مخې په ۲۰۱۵ کال کې د میرمنو تلفات ۳۷ فیصده او د ماشومانو د تلفاتو کچه ۱۴ فیصده زیاته شوی ده. د دې تر ځنګ د افغانستان د بشري حقونو کمیسیون په خپل راپور کې وايي چې په تیرو نهو میاشتو کې ۷۰۰۰ بیوزله ملکی انسانان یا وژل شوي او یا ټپي شوي چې ۶۰۰ تنه یې ماشومان او ۳۸۰ تنه یې ښځې دي چې دا ښکاره کوي چې د ښکیلاک لومړني قربانیان میرمنې او ماشومان دي.

که څه هم یوناما چې د افغانستان د ښکیلاکي جګړې سره یې سم په افغانستان کې خپل ماموریت پیل کړ، د تلفاتو اندازه په بیلابیلو جګړه ایزو ډلو ویشي، خو زمونږ د بیوزله او زیارکښه هیوادوالو لپاره دا ښکیلاکي جګړه ده چې د دوې ژوند ترې اخلي، فرق نکوي چې جنایتکار څوک دی او د کومې موخې لپاره دا بیوزله انسانان وژني.

په تیرو نژدې ۱۵ کلونو کې په سل ها زره بیوزله انسانان وژل شوي دي او د دې وژنې لړۍ لا ادامه لري. تر هغه چې ښکیلاکي جګړه ادامه ولري، تر هغه چې د امریکا او ناټو حاکمیت وي، تر هغه چې فاشیست طالبان او داعشیان د امریکا نوکران وي او ساختګی جګړې په مخ بوځي، تر هغه چې سرمایه داران، فیوډالان او اربابان او تاجران او مافیايی ډلې په افغانستان کې واکمنې وي، تر هغه به د بیوزلو انسانانو وژنه ونه دریږي. د دې لپاره چې دا بیرحمانه او وحشیانه وژنه ودریږي، زیارکښان باید یو آزاد او خپلواکه هیواد جوړ کړي، دا خپلواکه، مترقي او دموکراتیک هیواد یوازې او یوازې د زیارکښانو په پیوستون او اتحاد جوړیدای شي. د زیارکښانو پیوستون او اتحاد کولای شي ښکیلاک ورټي او آزاد، برابر او هوسا افغانستان جوړ کړي.

مواد مخدر، منبع ثروت اندوزی غارتگران و نابود کننده زندگی زحمتکشان

در کشوری که غارتگران خارجی حاکم باشند، قتل و کشتار و دربدری و نابودی زندگی زحمتکشان امر عادی به حساب میرود. اینجا هر چه جنایت و قتل و کشتار است بوسیله غارتگران و سرمایه داران صورت می گیرد و قربانی این همه جنایت و غارت و کشتار و قتل زحمتکشان تهیدست هستند. 

دولت افغانستان که بطور مطلق وابسته به غارتگران و تجاوزگران خارجی است، در آخرین آمار اعلان کرده است که تعداد معتادان افغانستان به بیش از سه میلیون تن رسیده است که زنان و کودکان نیز شامل آن می باشند. مواد مخدر، تولید و قاچاق آن جزوی از سودآوری جنگ استعمارگرانه کنونی است. طالبان فاشیست، داعشی ها و انگلیس ها و امریکایی ها و قوماندانان داخلی همه و همه در قاچاق  مواد مخدر دخیل هستند.

امپریالیست ها و غارتگران سرمایه همیشه تلاش میکنند به هر قیمت ممکن سود بدست بیاورند. مواد مخدر، یکی از منابع سودآور برای غارتگران به شمار میرود. همین است که با گذشت هر سال کشت تریاک و قاچاق مواد مخدر افزایش پیدا می کند و با گذشت هر روز تعداد معتادان کشور ما بیشتر می شود.

آماری که وزارت مبارزه علیه مواد مخدر به تاریخ 22 ثور 1394 نشر کرد، نشان می دهد که همه‌ی سه میلیون انسانی که معتاد به مواد مخدر شده اند، زحمتکشان تهیدست جامعه ما بوده اند که یا در اثر بیکاری و فقر و ناداری و یا هم در اثر جنگ و آوارگی معتاد شده اند. شماری از این معتادان از ایران برگشته اند، کشوری که در آن جمهوری آخوندهای جلاد حاکمیت میراند که ضمن کشتار خلق قهرمان ایران، کارگران افغان را به شکل بیرحمانه استثمار می کنند واز هیچ نوع آزار و اذیت کارگران خودداری نمی کنند.

جنگ غارتگرانه بلایی است که صدها بلای دیگر از آن زاده می شود. اعتیاد یکی از این هاست. غارتگران تلاش می کنند زحمتکشان را به دو علت به مواد مخدر معتاد بسازند. یکی برای سود آوری مالی و دیگری هم برای کشتن روحیه مقاومت میان زحمتکشان. اگر بطور مثال، سه میلیون معتاد افغانستان، روزانه به ارزش یک دالر مواد مخدر مصرف کنند، در روزی سود سه میلیون دالری از این طریق به جیب غارتگران می ریزد. در کنار این، اگر سه میلیون انسان که تهیدست و نادار هستند تخدیر شوند، یک کتله عظیمی از زحمتکشان را می سازند که از تحرک اجتماعی و مبارزه سیاسی به گودال مرگ تدریجی سوق داده می شوند و غارتگران و چپاولگران از بسیج و متشکل شدن آنان راحت می شوند.

دولت ارتجاعی و فاشیستی پاکستان، دشمن زحمتکشان است

در مجموع دو نوع دولت داریم: دولت طرفدار زحمتکشان و دولت ضد زحمتکشان. دولت های مرتجع و مستبد همیشه در خدمت چپاولگران و سرمایه داران و غارتگران قرار دارند، در حالی که دولت های مترقی، ملی و دموکراتیک طرفدار زحمتکشان و در خدمت رفاه طبقات زحمتکش قرار دارند. 

در دنیای امروزی، شماری دولت های مرتجع بیش از حد زیاد است، یکی از این دولت ها، دولت مرتجع پاکستان است که نماینده طبقات سرمایه داران کمپرادور و بروکراتیک و ملاکان ارضی می باشد که در ضدیت با زحمتکشان در منطقه در کنار جمهوری آخوندی ایران قرار می گیرد. جمهوری اسلامی پاکستان و جمهوری اسلامی ایران هر دو دارای دولت های ارتجاعی و ضد زحمتکشان هستند، برای این دولت های فرقی نمی کند که زحمتکش مربوط به کدام جغرافیایی خاص است؛ ولی طبعاً شدت بیرحمی آن با زحمتکشان مهاجر و آواره بیشتر از دیگران می باشد.

دولت مرتجع و فاشیستی پاکستان با مردم افغانستان برخورد دوگانه دارد: چپاولگران، ثروتمندان، غارتگران و جنایتکاران را در آغوش گرفته، برای شان خانه های مجلل داده، نمبر پلیت های خاصی موتر برای  شان تهیه نموده و با آنان برخورد «انسانی» می کنند و پول می دهند،  چون این طفیلی ها مزدوران زر خرید شان بوده که در سی سال گذشته غلامی و مزدوری شان را به دستگاه فاشیستی پاکستان به اثبات رسانده و هنوز از مزدوری و غلامی خسته و مانده نشده اند. اما، مردم زحمتکش ما را توهین، تحقیر و آزار و اذیت می کند. در حال حاضر بیش از یک و نیم میلیون افغان در پاکستان زندگی می کند که  عمدتاً به حیث کارگران در کوره های خشت پزی، فابریکه ها، و کارهای روزمزدی و شاقه و دستفروشی مصروف کار هستند که زندگی فقیرانه و آزار و اذیت پولیس دولت پاکستان زندگی بر آنان را مشقتبارتر ساخته است. در تازه ترین اقدام، دولت مرتجع پاکستان به رهنمای معاملات دستور داده است که برای افغان ها خانه به کرایه ندهند، مگر اینکه سه شهروند پاکستانی ضمانت آنان را بکنند که این خود زمینه اخذ پول از افغان ها بوسیلۀ شهروندان پاکستانی را مهیا ساخته است.

در کنار این دولت مرتجع پاکستان، به حیث نوکر امپراتوری امریکا – ناتو در منطقه عمل می کند و بیش از سه دهه است که با تطبیق سیاست های خاینانه امریکا و انگلیس در منطقه و بخصوص افغانستان، زحمتکشان کشور ما را بوسیله غلامان داخلی شان که در تنظیم های اسلامی، امارت اسلامی و داعش گرد هم آمده اند، سلاخی کرده اند. تنظیم های اسلامی، امارت اسلامی و داعش اسلامی و سایر جواسیس بی حزب و تنظیم دار با وجودی که اکنون بطور مستقیم در خدمت امریکا و انگلیس قرار دارند، مزدوری شان را با دولت های مرتجع پاکستان و ایران حفظ کرده اند و به دستور آنان کشور ما را برباد می سازند که زیان  اصلی این بردبادی را زحمتکشان کشور ما بدوش می کشند.

دولت های مترقی، ملی و دموکراتیک که زحمتکشان را پاره تن خود می دانند، با کشورهای همسایه در فضای دوستانه، صمیمانه و برادرانه زندگی می کنند و هیچ گاه تلاش نمی کنند تا مزدورانی را برای خود در کشورهای همسایه تربیه نمایند، عکس آن تلاش می کنند تا مرزها را از میان برده، برای همه زحمتکشان بدون در نظرداشت مرز و سرحد جغرافیایی زندگی آ رام و برابر به وجود بیاورند. امیدواریم، روزی منطقه ما شاهد چنین برابری و عدالت باشد و زحمتکش افغان و پاکستانی و ایرانی در همبستگی و اتحاد بسر برده، سایر زحمتکشان را در راه آزادی و برابری یاری برسانند.