آیا ستمگران «اتحادیه اروپا» می توانند مدافع حقوق زنان زحمتکش افغانستان باشند؟

سازمان دیده بان حقوق بشر که ابزاری است جهت پوشاندن ستمگری های امریکا و اتحادیه اروپا و سایر کشورهای غارتگر در سرتاسر جهان، اینک از ارباب ستمگری اروپا (اتحادیه اروپا) خواسته است تا به وضعیت زنان افغانستان بطور جدی رسیدگی نماید.

هیدربار که از مسوولین سازمان دیده بان حقوق بشر در افغانستان است در مصاحبه اش با رادیو آزادی گفته است که «ما مایوس خواهیم شد که یک پاسخ واضح از سوی اتحادیۀ اروپا و کشورهای عضو اروپا نداشته باشیم. بناً ما برای آن ها نوشتیم و خواستیم تا وزاری خارجه و اتحادیه اروپا در سطح سیاسی در یک یا دو سال آینده، بیشتر اقدام های را انجام دهند و از حقوق زنان در افغانستان حمایت کنند»

این کثافت گویی همان داستان خواستن ترحم از گرگ تیز دندان را در ذهن زنده می کند. اتحادیۀ اروپا که از کشورهای غارتگر تشکیل شده است، در بیش از دوازده سال ستمگری در کنار امریکا، نشان داده است که سیستم سیاسی و اقتصادی این اتحادیه بر همان غارت و چپاول و کشتار استوار است که تود های زحمتکش افریقایی با درد و رنج احساس کرده اند و می کنند.

اگر از جنایات سربازان ستمگر اتحادیۀ اروپا در چوکات ناتو در کشور عزیز و رنجدیده ما بگذریم، دست اربابان این اتحادیه در کشتار خلق رنجدیده لیبیا، مصر، مالی، سومالی، سوریه، الجزایر و... رنگین است. این ستمگران از هیچ نوع جنایت در حق زحمتکشان و بخصوص زنان ستمدیده کشورهای افریقایی دریغ نکرده اند. ستمگران این اتحادیه همین اکنون با طیاره های ناتو بر عروسی زنان زحمتکش بم میریزند و وارد خانه های آنان شده سینه های ماتمدار شان را به رگبار می بندند. جنرال المانی این اتحادیه در یک بمباری بیش از 170 قندزی زحمتکش را قتل عام کرد و با تیل تانکرهای مورد هدف یکجا سوختاند.

زنان شیندند، بکوا، بالابلوک، کنر، ارزگان، کندهار، هلمند، ننگرهار، غوربند و سایر مناطق افغانستان بوسیله ستمگران این اتحادیه و امریکا کشته شده اند، پس تنها احمقان، نوکران ستمگران، اینجو داران مزدور و جامعه مدنی دالر گیر و مامورین خارجی مثل خانم هیدبار جرئت کرده می توانند از ستمگران بخواهند تا «از حقوق زنان در افغانستان حمایت کنند»، نه انسان های با وجدان و با شرف و طرفدار واقعی زنان زحمتکش.

زنان زحمتکش که هر روز بوسیله ستمگری و جنایت امریکا و اتحادیه اروپا زندگی دوزخی را تجربه می کنند، زنان زحمتکش که بوسیله طالبان فاشیست و جهادی های تفنگدار کشته می شوند و مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند، زنان زحمتکش که بوسیلۀ اینجوداران مزدور و جامعه مدنی دالر گیر مورد بهره برداری تجاری قرار می گیرند، نه بوسیله اتحادیه اروپا و سربازان امریکایی و دوستان داخلی آن، نه بوسیله اینجوها و جامعه مدنی که سرش در آخور سفارت خانه های غارتگران بسته است و نه هم بوسیله هیچ نیروی مزدور دیگر به حقوق واقعی خود رسیده نمی توانند. زنان زحمتکش با اتحاد و همبستگی خودشان و با کار مشترک با برادران زحمتکش شان و تنها و تنها با اتکا به بازو و نیروی خود شان به حقوق واقعی خود که همانا رهایی از ستم های مختلف است، رسیده می توانند.

۶۰۰ زره زیارکښان د ماینونو له ګواښ سره مخامخ دي

په افغانستان کې هر څومره رنځ او درد چې دی د زیارکښ لپاره دی. زیارکښ وژل کیږي، لوټیږي، وهل کیږي، توهین کیږي، اسیر کیږي او په بیوزلی کې لاس او پښې وهي. د دې ناورینونو تر څنګ، ماینونه هم د زیارکښانو لپاره لوي ګواښ دی. ماینونه چې د زیارکښانو د بیلابیلو دښمنانو لخوا کرل شوي دي، نه د کوم شتمن او سرمایه دار ژوند اخلي او نه یې کوم زوي او لور ټپي کوي. دا یوازې د زیارکښانو کورنۍ دي چې د ماینونو قربانی کیږي.

د جدي په نهه ویشتمه نیټه، د افغانستان د ماین پاکۍ ادارې خبر ورکړ چې په افغانستان کې ۶۰۰ زره تنه د ماینونو د کروندو په ۵۰۰ مترۍ کې ژوند کوي. دا وخت په افغانستان کې ۴۴۰۰ داسې ساحې شته چیری چې لا ماینونه د افغانانو ژوند اخلي. همدا اوس ۱۶۰۰ کلي د ماینونو د چاودنې ګواښ سره مخامخ دي چې اکثریت خلک یې بیوزله دهقانان او نور زیارکښان دي. د ماین پاکۍ د ادارې له شمیرو سره سم هره میاشت په اوسط ډول ۳۲ تنه د ماینونو د چاودنې له امله مړه او یا ټپي کیږي.

دا په میاشت کې ۳۲ تنه انسانان څوک دي چې د ماینونو د کر له امله مري یا ټپي کیږي؟ دا هغه بیوزله زیارکښان دي چې د نورو دربدریو، بدمرغیو، کړاونو او دردونو تر څنګ د ماینونو قرباني کیږي. دا د زیارکښانو میرمنې، ماشومان او ځوانان او پیغلۍ او بوډاګان او سپین سری دي چې د ماینونو قربانیان دي. دا کرل شوي ماینونه چې په میاشت کې ۳۲ تنه زیارکښان وژني او یا یې ټپي کوي، چا کرلي دي؟ دا د زیارکښانو دښمنانو کرلي دي، هغه دښمنانو چې د زیارکښانو دروغجنې چیغې وهلی او زیارکښان یې وژل، هغه دښمنانو چې د اسلامي دولت واګی په لاس کې درلود او یوازې  ۶۵ زره بیوزله انسانان یې په همدې پلازمینې کابل کې ووژل، هغه دښمنانو چې د اسلامي امارت پټکۍ په سر وهلی و او بیوزله انسانان یې وژل، هغه بهرني دښمنانو چې له بي ۵۲ الوتکو یې پر زیارکښانو بمونه راچول او د اسلامي دولت چارواکو ورته ویل چې غټ غټ بمونه راوچوي، دا ماینونه د زیارکښانو دښمنانو کرلي دي.

د زیارکښانو دښمنان د ستمګرۍ تر څنګ، دوکه مار او حیله ګر هم دي. له یوې خوا ماینونه کري چې قربانیان یې دهقانان، چوپانان او بیوزله انسانان دي، له بلې خوا په درجنونو د ماین پاکۍ ادارې جوړې کړي او په میلیونونه ډالره ورته ورکوي چې له دې کار سره ظاهراً ښکاره کوي چې ګنې د ماینونو د کر په ضد دي. خو حقیقت بل څه دی، حقیقت دا دی چې دا ادارې د جنایتونو د پټولو او  د پیسو شکولو په هدف جوړې شوي دي. همدا اوس کولای شوو داسې د ماین پاکۍ د ادارو مسوولین پیدا کړو چې په میلیونونه ډالره سپما لري او په بیلابیلو برخو کې پانګه اچونه کړی ده. ماین او ماین پاکۍ د ستمګرانو پروژه ده خو د بیوزلو انسانانو لپاره د مرګ وسیله ده.

هشتصد پایگاه نظامی نیروهای ستمگر خارجی برای کشتار زحمتکشان افغانستان

اگر به کشورهای جاپان، کوریای جنوبی، فلیپین، اکوادور و... نظر بیاندازیم مردم این کشورها همیشه به ضد پایگاه های امریکایی در این کشورها اعتراض می کنند و آنها را تروریست های جنسی و جنایتکار خوانده خواهان برچیدن پایگاه های امریکایی می شوند. این مردم جنایت و قساوت امریکایی ها و تهدید روزمره سربازان شاشوک آنها را با پوست و گوشت لمس می کنند. ولی چیزی که عیان است،  سطح جنایت سربازان امریکایی در کشورهای فوق الذکر به مراتب کمتر از کشورماست. در این جا می کشند و بعد هم بر اجساد مرده ها می شاشند.

یکتن از جنرالان ستمگر بنام جوزف دانفورد که در حال حاضر فرمان کشتار مردم را در افغانستان صادر می کند در این اواخر گفته است که نیروهای خارجی در افغانستان هشتصد پایگاه نظامی با بیش از 140 هزار سرباز داشتند که حال تعداد این پایگاه ها به کمتر از 50 و تعداد سربازان مستقر در آن نیز به 60 هزار تن کاهش یافته است. او گفت در عوض در دوازده سال گذشته بر پولیس و اردوی دولت فعلی بیش از شصت میلیارد دالر مصرف کرده اند.

وقتی جنایات و تجاوز جنسی سربازان یکی دو پایگاه امریکایی در هر یکی از کشورهای دیگر سبب اعتراض مردم آن کشورها شده و مردم ستمدیده آن کشور ها در تلاش هستند تا بساط این پایگاه ها را برچینند، در کشوری ما هشتصد پایگاه این ستمگران با بیش از یک و نیم صد هزار سرباز جنایاتی را انجام داده که در تاریخ کشور ما بی سابقه بوده است. تمام این پایگاه ها برای کشتار مردم ما ایجاد شده اند. جنگ دروغین ضد «تروریزم» بوسیله بزرگترین تروریست جهان بهانه ای است برای اهداف درازمدت استعماری امریکا. تنها سرمایه داران، فیودال ها، تاجران، اینجو داران و روشنفکران بزدل، این ستمگران را دوستان صمیمی خود می خوانند و هر صدای مخالف واقعی ضد ستمگری ارباب شان را برچسب «جاسوسی» می زنند تا خود را مدافعین «منافع ملی» نشان دهند. ولی باید بدانند آنهایی که به ضد ستمگری امریکایی ها و ناتویی ها هستند، در عین زمان ضد تمام جواسیسی هستند که در خدمت پاکستان، ایران وسایر کشورهای ضد مردم افغانستان قرار دارند. زیرا مدافعین واقعی استقلال کشور باور دارند که مبارزه علیه ستمگری کنونی امریکایی ها باید از معبر مبارزه علیه تمام جواسیس کشورهای منطقه نیز بگذرد، در غیر آن زحمتکشان افغانستان روی خوشبختی را نخواهند دید.

هیچ نوع پایگاه خارجی های ستمگر به ملت ها آزادی و بهروزی آورده نمی تواند. دوازده سال گذشته نشان داده است که پایگاه های امریکایی ها و متحدان ناتویی آن به جز بمبار، کشتار و قتل عام های دسته جمعی چیزی برای افغان ها نداده است و داده هم نمی تواند. اگر هشتصد پایگاه نظامی خارجی ها برای کشتار افغان ها بود، 50 باقیمانده آن  نیز وظیفه کشتار مردم را دارد وحتی اگر یک پایگاه این ستمگران هم باقی بماند، جنایت این ستمگران ادامه دارد.